HIERDEN – Woningbouw in Hierden zit niet vast aan een formele grens van vijf plannen per jaar. Dat is de kern van de verduidelijking die wethouder Marcel Heldoorn volgens lokale berichtgeving gaf na vragen in de commissie Stad & Omgeving. Meer initiatieven kunnen worden opgepakt als de gemeentelijke capaciteit dat toelaat. Voor inwoners met een bouwidee is dat relevant, maar het is geen vrijbrief: de inhoudelijke lat voor plannen ligt inmiddels stevig vast.

De commissieagenda van 24 september bevestigt dat D66-raadslid Michiel Bruinewoud het college bevroeg over het aantal woningbouwprojecten dat in Hierden tegelijk wordt opgepakt. Lokale media meldden daarna dat het college het getal vijf niet als absolute bovengrens ziet, maar als richtgetal voor de uitvoering. De beschikbare ambtelijke capaciteit, vooral bij vergunningverlening en ruimtelijke procedures, blijft daarbij de praktische beperkende factor.

De formulering verschilt per lokaal verslag: het ene spreekt van een minimum en richtgetal, het andere van maximaal vijf projecten waarbij tijdelijke extra capaciteit ruimte kan geven voor meer. De gedeelde boodschap is echter helder: vijf is geen planologische slagboom. Wie als zesde arriveert, hoeft niet automatisch buiten te blijven staan; wel blijft de vraag hoeveel dossiers de gemeente tegelijk zorgvuldig kan behandelen.

De regels voor bouwen in Hierden liggen er al

Het college stelde op 28 juli het Gebiedsprogramma Hierden dorp vast. Sinds 25 augustus gelden daarnaast de beleidsregels voor woningbouw in Hierden dorp. Die regels zijn bedoeld voor locaties die in het gebiedsprogramma zijn aangewezen als kansrijk voor woningbouw op korte termijn, dus vóór 2030.

Een initiatiefnemer kan dus niet alleen met een bouwtekening en een optimistisch meetlint aankloppen. Het plan moet passen binnen de fasering en het maximale aantal woningen van de aangewezen locatie. Ook geldt als hoofdregel dat minimaal de helft van de nieuwbouw sociale huur moet zijn. Kan daaraan niet worden voldaan, dan is een financiële bijdrage aan ruimtelijke investeringen in Hierden vereist.

Verder moet ten minste de helft van de woningen nultreden- of zorggeschikt zijn. Parkeren moet op eigen terrein worden opgelost, terwijl ook eisen gelden aan de landschappelijke inpassing, bouwhoogte, dakvorm en dorpse of landelijke uitstraling. De beleidsregels zijn daarmee niet alleen een routekaart voor nieuwe woningen, maar ook een poging om groei en het karakter van Hierden tegelijk overeind te houden.

Wat dit concreet betekent

  • Voor grondeigenaren en initiatiefnemers: een kansrijk plan kan in behandeling komen als het op een aangewezen locatie ligt en aan de beleidsregels voldoet. Dat geeft meer duidelijkheid dan wachten op een toekomstige wijziging van het omgevingsplan.
  • Voor woningzoekenden: meer dan vijf initiatieven per jaar is volgens de college-uitleg mogelijk, maar dat betekent niet dat alle plannen meteen vergunning krijgen of dat woningen snel worden opgeleverd.
  • Voor omwonenden: plannen moeten onder meer passen bij het landschap, parkeren op eigen terrein regelen en de voorgeschreven woningmix respecteren. De procedure blijft dus ruimte bieden voor de gebruikelijke beoordeling van een concreet initiatief.

Capaciteit blijft de rem op de uitvoering

De belangrijkste bestuurlijke boodschap zit niet in een nieuw kaartje, maar in de uitvoering erachter. De gemeente heeft regels en locaties vastgesteld, maar heeft ook voldoende gespecialiseerde medewerkers nodig om plannen te beoordelen en procedures te begeleiden. Dat is minder zichtbaar dan een eerste paal, maar voor de snelheid van woningbouw minstens zo bepalend.

D66 vindt dat Harderwijk beschikbare landelijke ondersteuning voor woningbouw en vergunningverlening actief moet benutten. Dat is een politiek standpunt. Het college heeft volgens de berichtgeving aangegeven te onderzoeken of en wanneer zulke ondersteuning voor Harderwijk kan worden ingezet.

De rode draad voor Hierden is daarmee tamelijk nuchter: bouwen kan op aangewezen plekken, onder duidelijke voorwaarden, en mogelijk in een hoger tempo dan vijf initiatieven per jaar. Maar tussen een kansrijke locatie en een nieuwe voordeur staan nog regels, procedures en beschikbare mensen. De gemeentelijke versneller bestaat dus wel, alleen ligt hij voorlopig naast het dossierkastje.