Het reces is voorbij, de vakantieherinneringen blijven

Deze column is een redactionele reactie op een openbare column van burgemeester Jeroen Joon van 4-9-2026. Bekijk de oorspronkelijke publicatie.

Het reces is voorbij, de vakantieherinneringen blijven

De zomer is voorbij, althans volgens burgemeester en columnist Jeroen Joon. In zijn nieuwste column kijkt hij terug op een vakantie die zich afspeelde tussen historische Duitse gevels, Beierse restaurants en Tiroler bergweiden. Een reis met voldoende cultuur, natuur en hoogteverschil om thuisgekomen minstens drie dagen nodig te hebben om weer bij te komen.

Toch is de belangrijkste boodschap niet dat Rothenburg ob der Tauber mooi is, München gezellig en Tirol indrukwekkend. Dat mogen ze daar zelf ook weten. De kern zit dichter bij huis: het reces is voorbij, Harderwijk heeft een drukke zomer achter de rug en het politieke jaar begint opnieuw.

Een burgemeester blijft kennelijk altijd een beetje aan het werk

Joon schrijft dat hij en zijn vrouw vooraf geen lange vakantie hadden geboekt. De reden: er was onzekerheid over het nieuwe college en de ervaring van de nieuwe wethouders. Als hij op vakantie gaat, draagt hij zijn taken immers over aan een of meer wethouders, die dan piketdienst hebben.

Dat klinkt als een praktische bestuurlijke mededeling, maar er zit ook iets herkenbaars in. Zelfs wanneer de burgemeester de grens over gaat, reist het gemeentehuis in gedachten mee. Tijdens de vakantie kijkt hij niet alleen naar de omgeving, maar ook naar de manier waarop Rothenburg wordt onderhouden en gepromoot. Een gewoon mens ziet een mooi stadje; een burgemeester ziet een beleidsvoorbeeld met historische gevels.

Dat is vermoedelijk beroepsdeformatie, maar wel een nuttige variant. Wie verantwoordelijk is voor een stad, kijkt nu eenmaal anders naar openbare ruimte, toerisme en de vraag waarom bezoekers ergens graag komen. De gemiddelde vakantieganger vraagt zich af waar de volgende cappuccino te vinden is. De burgemeester vraagt zich daarnaast af hoe het bestemmingsmanagement geregeld is. Ieder zijn hobby.

Harderwijk als vakantiebestemming

Na Zuid-Duitsland en Tirol keert de column terug naar Harderwijk. Volgens Joon was er in de stad deze zomer veel te doen en was het druk op en rond het water. Ligplaatsen waren geregeld volledig bezet, soms zelfs met drie rijen boten. Ook schrijft hij over positieve reacties van recreanten en toeristen.

Daar is reden voor tevredenheid. Een stad die bezoekers aantrekt, profiteert niet alleen van mooie dagen en volle terrassen. Het toeristische beeld wordt gedragen door veel mensen die zelden gezamenlijk op een poster staan: horecaondernemers, winkeliers, organisatoren, stadsgidsen, vrijwilligers en medewerkers die ervoor zorgen dat evenementen doorgaan en bezoekers zich welkom voelen.

De burgemeester spreekt daarvoor zijn dank uit. Dat is terecht. Een geslaagd zomerseizoen ontstaat niet vanzelf, ook al lijkt dat voor de bezoeker soms wel zo. Die ziet een evenement, een boot in de haven of een volle binnenstad. Achter dat beeld zitten vergunningen, planning, schoonmaak, toezicht, logistiek, vrijwilligersuren en waarschijnlijk een hoeveelheid e-mail waar geen enkele vakantiefoto tegenop kan.

De vrolijke zomerse drukte heeft overigens ook een andere kant. Waar veel mensen samenkomen, ontstaan automatisch vragen over bereikbaarheid, parkeren, geluid, veiligheid, afval en de ruimte op het water. Een stad kan trots zijn op levendigheid en tegelijkertijd moeten nadenken over de grenzen ervan. Gastvrijheid betekent niet dat iedere stoeptegel permanent als terras, fietsenstalling of festivalterrein beschikbaar is.

Van vakantie naar vakantie

Joon schrijft dat het politieke jaar alweer begint en dat bestuurders van vakantie naar vakantie lijken te gaan. Dat is een geestige formulering, maar ook een rake observatie. In de lokale politiek is het ritme inderdaad merkwaardig. Na het zomerreces volgt het najaar, daarna de begrotingsbehandeling, de feestdagen, het voorjaarsreces, verkiezingen of coalitieonderhandelingen en voor iemand het merkt, staat de volgende zomervakantie alweer voor de deur.

Voor inwoners werkt dat ritme anders. Die denken niet in recesperioden. Zij willen weten wanneer een vergunning wordt verleend, wanneer een straat wordt aangepakt, waar een woning kan komen, hoe de verkeersdrukte wordt opgelost en of er ruimte blijft voor verenigingen en evenementen. De kalender van het bestuur is dus niet automatisch de kalender van de samenleving.

Daarom is het goed dat Joon zijn column afsluit met de wens veel inwoners weer te ontmoeten. Niet alleen tijdens officiële ontvangsten of feestelijke momenten, maar juist ook daar waar beleid zichtbaar wordt in het dagelijks leven. Op straat, bij verenigingen, in de wijk, langs het water en op plekken waar inwoners zich afvragen waarom iets nu precies zo geregeld is.

Open armen, open geest en een volle agenda

De vaste afsluiting van Joon – met open armen en een open geest – past bij de toon van deze column. Het is een uitnodiging tot contact en betrokkenheid. Tegelijkertijd mag daar een derde voorwaarde naast staan: met een open agenda. Want ontmoeten is belangrijk, maar de onderwerpen die inwoners meenemen naar zo’n ontmoeting zijn meestal niet vrijblijvend.

De zomercolumn is geen beleidsstuk en pretendeert dat ook niet te zijn. Het is vooral een persoonlijke terugblik en een opgewekte overgang van vakantie naar werk. Dat maakt de tekst toegankelijk. De burgemeester laat zien waar hij trots op is, bedankt de mensen die de stad draaiende houden en kijkt vooruit naar het nieuwe politieke jaar.

De uitdaging begint nu. De zomerse complimenten moeten worden omgezet in bestuurlijke aandacht voor de voorwaarden waaronder Harderwijk aantrekkelijk blijft. Voor bezoekers én inwoners. Voor boten én fietsers. Voor evenementen én omwonenden. Voor ondernemers én vrijwilligers. Dat vraagt soms om keuzes die minder fotogeniek zijn dan een bergmeer of een volle haven, maar wel belangrijker voor de lange termijn.

De vakantie is dus voorbij. De wandelschoenen kunnen terug in de kast, de foto’s uit Tirol kunnen naar de familieapp en de burgemeester kan weer aan het werk. Harderwijk heeft zich deze zomer van zijn levendige kant laten zien. Nu mag het gemeentebestuur laten zien dat het ook buiten het seizoen oog houdt voor de minder zonnige vragen.

Want een stad besturen is uiteindelijk een beetje als bergwandelen: het uitzicht is prachtig, maar wie alleen omhoog kijkt, ziet de losse stenen op het pad niet.