Harderwijk had deze week geen week van grote linten, gouden scharen of wethouders in een hesje bij een fotogenieke schop in de grond. Het was eerder de week van de gemeentelijke tussenstand: plannen die de markt op gaan, geld dat nog langs de raad moet, antwoorden die eindelijk in het systeem verschijnen en verkeerslichten die met pensioen mogen voordat ze zelf besluiten permanent op rood te gaan.

Dat klinkt misschien als een week vol voetnoten. Maar voetnoten zijn in Harderwijk vaak gewoon de plek waar het echte bestuur woont. Niet in de maquette, maar in de regel over wie betaalt, wie mag meedenken, welk besluit nog niet genomen is en waarom iets pas in 2027 kan beginnen terwijl iedereen er in 2026 al naar kijkt alsof het een vertraagde bus is.

Feitelijk stond donderdag 29 oktober de bestuursrapportage en eerste begrotingswijziging van Meerinzicht op de agenda van de commissie Mens & Maatschappij. Satirische constatering: als een organisatie over 2026 als geheel een plus van €46.000 verwacht, maar Harderwijk zelf op een nadeel van €49.000 uitkomt, is dat geen rekenfout maar regionale samenwerking in haar meest poëtische vorm: samen positief, individueel toch even de portemonnee vasthouden.

Meerinzicht: een plus waar Harderwijk niet van kan pinnen

Meerinzicht voert voor Harderwijk, Ermelo en Zeewolde een flink deel van de bedrijfsvoering en dienstverlening in het sociaal domein uit. Denk aan ondersteuning rond zorg, werk en inkomen, maar ook aan allerlei processen die inwoners pas opmerken als ze vastlopen. In de bestuursrapportage over de eerste helft van 2026 wordt voor Meerinzicht als geheel een verwacht positief resultaat van €46.000 genoemd. Door de afgesproken verdeelsleutels betekent dat voor Harderwijk echter een verwacht nadeel van €49.000.

Daarnaast valt de geraamde renteopbrengst voor Harderwijk lager uit dan eerder in de begroting was verwerkt: €255.000 in plaats van €386.000. Het college stelt daarom voor om het verwachte nadeel alvast te reserveren en een positieve zienswijze in te dienen, mét de vaste bestuurlijke toevoeging dat aandacht voor de financiële situatie gewenst blijft.

Dat laatste is ambtelijk Nederlands voor: wij zeggen beleefd ja, maar we houden de calculator op schoot. Wethouder Wilco Mazier mocht het onderwerp inleiden. Een passende rol voor de wethouder financiën: iemand moet tenslotte uitleggen hoe een gezamenlijke plus bij Harderwijk als min op de mat kan vallen zonder dat de rekenmachine onmiddellijk in bezwaar gaat.

Er zit overigens ook iets nuttigs in de rapportage: Meerinzicht werkt aan KPI’s voor de bedrijfsvoering, als uitwerking van eerdere aanbevelingen om gemeenten meer grip te geven. Dat is nodig. Want grip is bij verbonden partijen vaak een prachtig woord: je hebt hem volgens het organogram, maar in de praktijk moet je soms eerst drie gemeenten, twee domeinen en een begrotingswijziging door voordat je hem ook echt voelt.

Een zorgkavel zonder zorgvuldigheid te verliezen

In Harderweide loopt ondertussen de selectie voor een bijzondere woonvorm door. De gemeente biedt kavel 12 aan voor een maatschappelijke organisatie, stichting, zorgondernemer of andere initiatiefnemer. Mogelijkheden lopen uiteen van kleinschalig wonen voor mensen met dementie en 24-uurszorg tot een gezinshuis, vrouwenopvang of tijdelijk verblijf voor zorgbehoevenden.

Het gaat om een perceel van 753 vierkante meter, met ruimte voor één zelfstandige woning met meerdere onzelfstandige zorgunits. Het hoofdgebouw mag maximaal 175 vierkante meter beslaan en vier parkeerplaatsen moeten op eigen terrein komen. Inschrijving kan tot 15 januari 2027.

Belangrijk onderscheid: er is nog geen gekozen zorgpartij, geen vastgesteld bouwplan en geen nieuwe voorziening die morgen open kan. Er is een selectieprocedure. Dat is misschien minder spectaculair dan een artist impression met bewoners die altijd precies op tijd glimlachen, maar het is wel de fase waarin de gemeente bepaalt wat zij onder kwaliteit verstaat.

En dat is hier terecht. Bij wonen met zorg wil je niet dat de procedure eindigt met: gefeliciteerd, u bent de goedkoopste, hier is de sleutel en succes met de menselijke maat. Harderwijk zoekt een passend thuis; het zou mooi zijn als de selectieprocedure zelf ook laat zien dat ‘passend’ méér betekent dan vier parkeerplaatsen en een nette spreadsheet.

PRO kreeg antwoord: de bestuurlijke postduif landde alsnog

Op 27 oktober verscheen in het openbare raadsinformatiesysteem de beantwoording van schriftelijke vragen van PRO over de portefeuilleverdeling, plus een aanvullende toelichting. De vragen staan in het systeem geregistreerd op 7 augustus. Dat is een wachttijd van ruim elf weken.

De fractie stelde vragen over de verdeling van taken binnen het nieuwe college en de opvolging van adviezen rond integriteit en portefeuilles. Dat onderwerp verdient nauwkeurigheid: het gaat over bestuurlijke waarborgen en transparantie, niet over losse verdachtmakingen. De openbare registratie bevestigt dat de vragen en antwoorden nu beschikbaar zijn; deze column doet geen uitspraken over de inhoudelijke conclusies van de antwoorddocumenten die wij niet volledig konden verifiëren.

Maar over de timing mag best iets worden gezegd. Het huidige college begon op 9 juli 2026, met Diliana Pool-Smit, Marcel Heldoorn, Jo van Egmond en Wilco Mazier als wethouders. Een nieuw college heeft tijd nodig om de kamers, dossiers en afkortingen te leren kennen. Alleen: als een raadsvraag over taakverdeling pas na bijna drie maanden antwoord krijgt, lijkt de portefeuilleverdeling zelf een extra portefeuille te hebben gekregen: die van langdurige administratieve bezinning.

PRO deed hier wat een oppositiepartij hoort te doen: vragen stellen over controleerbaarheid. Het college deed uiteindelijk wat het moet doen: antwoorden publiceren. Democratie is soms geen sprint, maar dit was wel een estafette waarin iemand de baton eerst even bij de printer heeft laten liggen.

Isolatie voor bedrijven: 483 panden in beeld, budget voor negentien

Ook deze week werd een beantwoording gepubliceerd over de voorgenomen subsidieregeling voor isolatie van bedrijfspanden. Het college wil de raad voorstellen om vanaf 1 januari 2027 €250.000 beschikbaar te stellen uit het Duurzaamheidsfonds. De regeling moet zich richten op oudere, slecht geïsoleerde bedrijfspanden buiten Lorentz III.

Volgens het raadsvoorstel zijn op Lorentz I en II, De Sypel, Overveld en Tonsel 483 panden van vóór 2012 met geen of een matig energielabel in beeld. Met een maximum van €13.000 per aanvraag zouden naar verwachting hooguit negentien bedrijven geholpen kunnen worden.

Dat is tegelijk verstandig en wrang. Verstandig, omdat isoleren energie bespaart en ondernemers kan helpen met hun energierekening. Wrang, omdat 483 panden de energietransitie blijkbaar hebben zien aankomen en negentien straks een stoel krijgen in de gemeentelijke reddingsboot. De rest mag vanaf de kade toekijken hoe duurzaam beleid werkt: eerst inventariseren, dan prioriteren, daarna hopen dat uw dak op tijd aan de beurt is.

De gemeenteraad moet het budget nog beschikbaar stellen en het college moet de precieze regeling nog uitwerken en vaststellen. Ook hier geldt dus: geen subsidie die al aangevraagd kan worden, maar een voorstel met een richting. Harderwijk is op weg naar energieleverende bedrijventerreinen in 2040. Alleen moeten we die route niet verwarren met een garantie dat iedereen onderweg direct een laadpaal, warmtedeken en subsidieformulier krijgt.

Hierden koopt vooral tijd voor later

De eerder besproken aankoop van Lageweg 52 in Hierden past wonderwel in dezelfde weekthema’s: vooruitdenken, voorwaarden en nog geen eindstation. Het college wil het perceel van 7.500 vierkante meter, met woonhuis, bijgebouwen, erf en cultuurgrond, strategisch aankopen voor €1,21 miljoen inclusief bijkomende kosten. De locatie ligt in het gebied dat in het programma Hierden Dorp als ‘Grote Varen’ is voorzien voor woningbouwuitbreiding.

De gemeenteraad moet nog instemmen. Bovendien is er nog geen volledige businesscase en behouden de huidige verkopers na juridische levering maximaal vier jaar woonrecht. De gemeente koopt dus geen kant-en-klaar woningbouwproject, maar een positie voor de lange termijn.

Dat is precies wat strategische grondpolitiek hoort te zijn: niet doen alsof morgen de bouwhelm op kan, maar zorgen dat je over tien of vijftien jaar niet met lege handen en een ambitieus woningbouwprogramma bij de dorpsrand staat. Of, minder beleidsmatig gezegd: soms moet je grond kopen voordat de woningnood er met een maquette bovenop gaat staan.

Binnenstad fase twee: eerst de aannemer, dan de straatsteen

De tweede fase van de revitalisering van de binnenstad bereikte deze week een belangrijk, maar nadrukkelijk procedureel moment. De selectiefase van de Europese aanbesteding sloot op 26 oktober. De opdracht betreft civieltechnische werkzaamheden voor de binnenstad, met een geraamde waarde van circa €4,7 miljoen en een beoogde looptijd van drie jaar.

Dat betekent niet dat er nu al een aannemer is gegund of dat iedere straatbewoner een uitvoeringskalender op de deurmat heeft. Er volgt eerst selectie en verdere aanbesteding. Maar het is wel een concrete stap na jaren van visies, uitvoeringsprogramma’s en gesprekken over een aantrekkelijkere, groenere en toegankelijkere binnenstad.

Een binnenstadsvisie zonder aannemer is uiteindelijk een heel fraai document om op een terras over te praten. Gelukkig is de gemeente nu verder dan dat. De straatsteen is nog niet gelegd, maar hij is in elk geval niet meer uitsluitend een metafoor.

N302: zeven verkeerslichten krijgen hun afscheidstournee

De provincie Gelderland kondigde op 26 oktober aan dat tussen vrijdag 6 november en maandag 14 december verkeerslichten op zeven locaties rond de N302 worden vervangen. Het gaat onder meer om kruispunten bij Deventerweg/Ceintuurbaan, Boekhorstlaan, de A28-aansluitingen, Newtonweg, Lorentzstraat en Knardijk-Oost.

De meeste locaties blijven bereikbaar, maar vertraging is voorzien. Twee weekenden worden afritten 13 bij de A28 afgesloten; op 14 december gaat ook de afrit richting het Dolfinarium bij Knardijk-Oost een dag dicht.

De verkeerslichten zijn volgens de provincie aan het einde van hun levensduur. Dat is geruststellend geformuleerd. In Harderwijk wordt dus niet alleen over bestuurlijke vernieuwing gesproken: zelfs het rood-oranje-groen krijgt een nieuw college. Hopelijk zonder coalitieakkoord, maar mét een duidelijke meerderheid voor doorrijden wanneer dat veilig kan.

Tot besluit: bestuur in de onvoltooide tijd

De rode draad van deze week is niet dat Harderwijk stilzit. Integendeel. Er gebeurt genoeg: een zorgkavel zoekt een goed plan, Meerinzicht vraagt om financiële alertheid, ondernemers wachten op een nog uit te werken isolatieregeling, Hierden krijgt mogelijk grond voor later, de binnenstad zoekt een uitvoerder en de N302 bereidt zich voor op een verkeerskundige facelift.

Maar bijna alles bevindt zich nog tussen idee en uitvoering. Dat is niet automatisch slecht bestuur. Vaak is het juist zorgvuldigheid. De kritiek begint pas wanneer ‘zorgvuldig’ een gezellig synoniem wordt voor ‘we zijn het document ergens kwijt’.

Harderwijk mag best trots zijn op beweging. Maar inwoners hebben uiteindelijk weinig aan een stad die alleen op papier vooruitgaat. De zorgkavel moet een thuis opleveren, de subsidie moet meer doen dan negentien gelukkige dakranden helpen, Meerinzicht moet niet alleen meetbaar maar ook merkbaar beter worden, en de binnenstad verdient uiteindelijk straatstenen waar je gewoon overheen kunt lopen zonder eerst een aanbestedingskalender te raadplegen.

Tot die tijd is de week samengevat in één lokaal verkeersbeeld: het licht staat niet op rood. Maar groen is het ook nog niet. En precies daarom is het prettig dat er in november in elk geval zeven nieuwe verkeerslichten aankomen.